piątek, 27 czerwca 2014

Rozdział 1

Weszłam do baru, aby zaraz zacząć swoją zmianę. Jak mnie nie zwolnią to będzie dobrze.
- A ty po co tu przyszłaś ?! - warknął szef.
- Ja...no przecież tu pracuję - prawie pisnęłam. Ten mężczyzna mnie przeraża.
- Już nie ! Wynocha !
- Dla...dlaczego? - Nie mogłam teraz stracić pracy. Potrzebowałam jej. Nawet mi nie odpowiedział. Po prostu mnie wyrzucił. Wróciłam do domu przygnębiona. Ba. Załamana. Szukałam w torebce kluczy od klatki, ale znalazłam kartkę z adresem i notką " przyjdź, jeżeli szukasz pracy " Zdziwiona obróciłam parę razy kartkę w palcach. Może nie powinnam...ale postanowiłam, że jutro spróbuję. Jestem zdesperowana. Rodzicom nic nie powiedziałam. Chcę iść na studia, spełniać się. Ale nie mogę. Dlaczego? Bo muszę im pomagać. Nie to ze mam żal...Są cudowni, ale ja jestem zbyt młoda aby mieć wszystko na głowie.
- Rene ? - mama wyjrzała z kuchni - Źle się czujesz, że już wróciłaś ?
- Nie, ja..- Co miałam odpowiedzieć?
- Pewnie dzisiaj miałaś wolne i zapomniałaś. Och ty pracusiu.
- Tak mamo - mruknęłam i udałam się do swojego, małego pokoju. Odłożyłam torebkę na biurko. Zdjęłam ciuchy i założyłam legginsy i koszulkę. Jestem taka beznadziejna. Czy ja się w ogóle do czegoś nadaje? Wszystkich zawodzę. Położyłam się do łóżka, wtulając w poduszkę.
- Rene ? Chcesz herbaty ?
- Nie mamo.
- Na 100% ?
- Tak!
- Dobrze już. - Westchnęłam i znów zakryłam się kołdrą. Oby do jutra.
- Rene ktoś do Ciebie ! - Że jak? Wstalam i podreptalam do mamy. Znam go. Znaczy nie znam. Często pił kawę w barze. Codziennie rano. Czarna, dwie łyżeczki cukru i ciastko z kremem.
- Ee...- przeczesałam włosy. Nie wydalam mu reszty?
- Dostałaś list ?
- A to...Dostałam - od niego? Czemu od niego?
- Więc chodź. - coś w jego tonie kazało mi iść.
- Chciałam jutro - wtrąciłam delikatnie.
- Powiedziałem chodź. - jego autorytet był nie do podważenia.

Nie znałam tego mężczyzny. To było ryzykowne. Więc czemu poszłam?
Bo mi kazał. Chwilę później siedzieliśmy w limuzynie. Jezu. Zdenerwowana bawiłam się końcem koszulki. Żebym nie załowała.
- Renesmee tak ?
- Tak, proszę pana.
- Zostałaś wybrana.
- Wy..słucham?
- Zostałaś wybrana. - powtórzył spokojnie.
- Jaśniej, bo nie rozumiem.
- Nie tym tonem. - jego oczy spoczęły na moich
- Ale to nie ja odstawiam jakieś przedstawienie - powiedziałam obrażona.
- Zostałaś wybrana. Jesteś kandydatką na moją żonę. Przejdziesz test. Zdasz, a dostaniesz mnie i pieniądze. Nie zdasz to pożałujesz.
- Słucham?! - wykrzyknęłam. - Chyba raczej nie. Ja szukam pracy, a nie męża.
- Pytał Cie ktoś o zdanie ?! Nie ?! To zamknij kurwa ryj !
- Stop! Wydaję mi się, że nie masz prawa mówić mi co mam robić. Złapał mój podbródek i zmusił do patrzenia sobie w oczy. - Chcesz mnie rozgniewać Renesmee ?
- Nie, ale... Uważam ze to  chore. -  mruknęłam ciszej.
- Pomyśl.. Dam Ci wszystko.
- Ale ja taka nie jestem.
- Jaka ?
- Taka jaką sobie wymyśliłeś. Muszę jutro zrobić zakupy i odebrać pranie. Potem poszukać pracy i zrobić obiad. Nie mam czasu na testy.
- Dam Ci pieniądze, dobry dom,pozycję, uczucie. W zamian chce tylko miłości. Nie tej łóżkowej.
- Pominąłeś ważną rzecz. - odkaszlnęłam. - My się nie znamy. Nie można tak o sobie kochać i tak o kogoś zabrać.
- Czy ja Ci krzywdę zrobiłem ? Chcę żebyś zobaczyła dom i zjadła ze mną obiad. Czy to tak wiele ?
- Eee to się robi coraz bardziej dziwne - oparłam się w fotelu wyglądając za okno. - Odwrócił mnie w swoją stronę i delikatnie pocałował. Jego usta smakowały jak kawa. Były takie miękkie i.. ogarnij się ! Całujesz obcego faceta idiotko ! Usta miał genialne, ale nie oddałam pocałunku.
- Renesmee.. - mruknął, a ja uległam. Za dużą przyjemność sprawiał mi ich smak.
Limuzyna się zatrzymała, wiec szybko wysiadłam. I musiałam zbierać szczękę z ziemi jak ten dom zobaczyłam. Objął mnie w talii i poprowadził do środka. W środku tez wow...Jak cholera robiło wrażenie.
I on też. Ile on zarabia? Nigdy w takim miejscu nie byłam.
- Renesmee. - wyciągnął do mnie rękę.
- Tak no już -poszłam za nim. Złapał mnie za nadgarstek.
- Ał?
- Nie dramatyzuj mała. Chciałem wziąć Cie za rękę to wybrzydzałaś.
Renesmee 
- No nie ważne - mruknęłam i rozejrzałam się.
- Podoba Ci się ?
- Masz gust. - Pociągnął mnie do ogromnej jadalni. Cały stół zastawiony był jedzeniem. Czyli już sobie to zaplanował. Szczegółowo. Odsunął mi krzesło. Grzecznie usiadłam. Zajął miejsce obok mnie. Nie wiedziałam co robić. Renessme uspokój się. Zdecydowanie musiałam to zrobić, bo pewnie słyszał szybkie bicie mojego serca. Jego zielone oczy nie opuszczały moich. - Jedz Renesmee.
- Ja chyba nie jestem głodna.
- Jedz. - zniżał ton co wywoływało ciarki na dole kręgosłupa. Wbiłam wzrok w talerz i wzięłam widelec. Okay, to jem. Pachnie i wygląda niesamowicie. Dobra. Jestem głodna. Zaczęłam jeść i zaraz talerz był pusty.
- Smakowało ? - on nawet swojego nie tknął.Kiwnęłam tylko głową. Miałam zamiar po pracy iśc i położyć się do łóżka. Teraz siedzę chyba w najdroższym domu w Londynie.
- Więc teraz zasady. - Prawie wyplułam pity sok.
- Co niby?
- Po pierwsze to Twój strój. - Położył mi coś na kolanach.
- Chcę coś zakwestionować.
- Milcz. Ja mówię a ty słuchasz. Daję Ci miesiąc na poznanie mnie. Potem tutaj zamieszkasz. Przez ten miesiąc będziesz dla mnie pracowała. Zarobisz przez ten czas 15 tysięcy. Warunkiem jest tylko ten strój. 

30 komentarzy:

  1. Historia zapowiada się ( zresztą po raz kolejny ;)) genialnie, jednak kiedy czytałam pierwszy rozdział zdarzenia zdecydowanie szły za szybko i wszystko było takie chaotyczne. Mimo to wiem, że będę stale tu zaglądać ;)
    Pozdrawiam xxx
    - P.

    OdpowiedzUsuń
  2. Uwielbiammm <3 bosskii dawaj dalej ;*

    OdpowiedzUsuń
  3. Jeny,dziewczyny ską wy bierzecie te pomysły na opowiadania ? :)

    OdpowiedzUsuń
  4. Co on jej za strój dał? Po prostu nie mogę, popłakałam się ze śmiechu. Opowiadanie zapowiada się cudownie, z niecierpliwością czekam na kolejny rozdział. :-D Justa

    OdpowiedzUsuń
  5. jaki struj czekam na nn

    OdpowiedzUsuń
  6. Ja czytam prawie wszystkie twoje opowiadania i widzę że masz taki heotyczny styl pisania chociaż pomysły masz bardzo dobre wydaje mi sie ze za szybko rozwijasz akcje i mogłabyś pisać bardziej bogaty tekst, ale twoja fabuła opowiadania bardzo wciąga :)

    OdpowiedzUsuń
  7. Boski rozdział.To mnie wciąga do innego świata.Czekam na nn.Do następnego;)

    OdpowiedzUsuń
  8. WTF??? Eee.... dziwny pomysł na bloga. Ale zobaczymy co dalej...

    OdpowiedzUsuń
  9. Ty to masz wyobraznie! :D

    OdpowiedzUsuń
  10. O jezus cudo ♥

    OdpowiedzUsuń
  11. ŚWIETNE! XX/M.

    OdpowiedzUsuń
  12. Świetny, bardzo ciekawie się zapowiada

    OdpowiedzUsuń
  13. O boże,Świetny!
    Czekam na następny rozdział :)

    OdpowiedzUsuń
  14. Zajebisty! Czekam na nexta. Loffciam <333

    OdpowiedzUsuń
  15. no dawaj mi tu nexta ale juz!!! rozdzial jest zajebisty xx

    OdpowiedzUsuń
  16. Jejku jest północ a ja paczam twój profil na google i pojawił mi się ten blog. Ogółem czytam wszystkie twoje blogi ale najbardziej mnie wciąga My Black Angel, po tym pierwszym rozdziale na 100‰ będę zaglądać. Bardzo ciekawa fabuła, akcja się szybko toczy i bardzo mnie ciekawi jaki da jej strój. Heh moje myśli ale cóż jestem twoją wierną czytelniczką:)
    A no i Skyfallgirl kocham twoje blogi najbardziej Womem are bad i Nowy ty, nowa ja (sory jeśli pomyliłam coś) kocham wwas to że macie tyle pomysłów na tyle ff. A i ostatnio mi się nudziło więc założyłam sobie taki zeszyt i tam chciałabym sobie przepisać wszystkie rozdziały z My Black Angel, czy mogłabym?
    kurcze to się rozpisałam hah
    Zapraszam do mnie http://honey-fanfiction.blogspot.com


    Sory za anonima ;(

    *•*K. Styles

    OdpowiedzUsuń
  17. O MÓJ BOŻE ;o
    Co za świetny rozdział *.*
    Nie mogę się doczekac następnego, oby jak najszybciej ;*

    OdpowiedzUsuń
  18. Świetny.! Nie mogę sie doczekać kolejnego!! ;)

    OdpowiedzUsuń
  19. Kiedy dalsza część ?????????!!!!!!!
    Nie mogę tyle czekać !!!! :'( :-* :-D

    OdpowiedzUsuń
  20. Rene powinnaś robić to co kochasz.A ten szef to jkshvrv jak on tak mógł bez wyjaśnień dz****a. To dziwne list że ma do pracy i ten nie znajomy. Wszystko zrozumiałe. Aww jakie ta słodkie ale bardziej chore.
    No cóż on ją "porywa"
    Ona może mieć wszystko
    W zamian za uczucie które każdy pragnie
    OMB No WoW to dziwne ale wspaniałe
    Ale on jest zbyt chamski
    Wulgarny
    To słodkie że ją porwał i chce by go kochała
    Ale gdzie granice?
    Niech Renesmee się przyzwyczai
    A on jeszcze warunki
    Jakby była nikim i nie miała nic do powiedzenia
    Przecież nie da się od tak zakochać bo ktoś ci korze.
    Wspaniały rozdział

    OdpowiedzUsuń